جلسه مرکز تحقیقات عفونی اطفال با حضور استاد کریمی ، دکتر آرمین ، طباطبایی ، فهیم زاد ، قنای ، شیروانی و پورمشتاق در مورخ 98.4.1 با ژورنال در مورد پاروتیدیت راجعه و تشخیص های افتراقی پاروتیدیت برگزار شد

طبقه‌بندی مطلب

متن

جلسه مرکز تحقیقات فونی اطفال در مورخ 98.4.1 با حضور دکتر طباطبایی ، دکتر آرمین ، دکتر قنایی ، دکتر فهیمزاد ، دتر شیروانی برگزار شد .

پاروتیدیت راجعه جوانان JRPدر کودکان دیده میود و عوامل عفونی و آلرژیک بعنوان علت آن مطرح شده اند . سن شیوع بین 4 ماه تا 15 سال است . یک طرفه و گاهی دو طرفه است که ممکن است با درد و تب و افزایش ترشح غدد بزاقی باشد . حمله یک تا دو روز تا چند هفته است . بین حملات ممکن است چند سال فاصله باشد . افزیش ترشحات غدد بزاقی در فواصل حمله وجود دارد وبصورت لخته  بزاقی در داکت دیده میشود و در پسرها بیشتر است . در نوع بالغین در خانمها قسمت دیستال مجاری بزاقی گرفتار میشود . در بچه ها مجرا اکتازی دارد و علی رغم اینکه یک طرفه است پاتولوژی نشان داده که در سمت مقابل هم درگیری هست ولی کمتر میباشد. مراحل درگیری غدد بزاقی در این بیماری سه مرحله است مرحله یک انفیلتراسیون لنفاتیک دراطراف داکت است .در مرحله دوم افزایش انفیلتراسیون و استیج 3 ترانسفرماسیون سلولها در داکت داریم . از لحاظ اتیولوژی علتی براش ذکر نشده و مولتی فاکتوریال است .همراهی آن  با Mumps و عفونتهای باکتریال مورد سئوال است . مسائل اتوایمیون ونقص ژنتیکی ممکن است عامل باشد و بصورت اتوزوم غالب است . در اندوسکوپی غده بزاقی کاهش در عروق دیواره مجرا وجود داشته است . تشخیص با bimod اولتراسوند اسکن که  نمای سیالکتازی دارد . وضعیت مجرا  با سارکوئیدوز و چوگرن  از دیدگاه پاتولوژی متفاوت است ولی درسونو مشابه است . سیوگرافی سیالکتازی و تجمع مایع حاجب را در داکت دیلاته میبینیم . میتوان از سونوگرافی  بجای سیالوگرافی استفاده کرد . مودالیته دیگر MRI و ام ار سیالوگرافی و سی تی اسکن است که اغلب انجام نمیشود . سیلندوسکوپی هم میشودانجام داد  که در آن  داکت نمای سفید دارد که بعلت کم شدن عروق اطراف آن است و کم شدن داکتها را داریم . درمان کانسرواتیو است و هدف بهبود علایم  جلوگیری از تخریب و آسیب بافتی است . درمان ماساژ غده بزاقی و استفاده از مواد تحریک کننده بزاق  مثل لیمو ترش است. پنی سیلین و سفالوسپورین و ماکرولید درمان انتی بیوتیکی است .   اموکسی و آمپی سلیلن همراه با بتالاکتاماز در درمان استفاده میشود .مطالعات نشان داده که فواید درمان کانسرواتیو شامل انالژزیک است و در پیگیری 5 ساله بهبود 64 درصد را داریم . این بیماری باید در ابتدا کانسرواتیو درمان شود . وجود عامل عفونی در ارزیابی اتیولوژیک  قطعی نیست . درمان بعدی جراحی است و نروکتومی عصب تمپان  که باعث کاهش ترشح غده بزاقی میشود . بهبود رخ میدهد ولی موفقیت آن کانتراورسی است . انتخاب درمانی  دیگر پاروتیدکتومی است که تهاجمی است و ممکن است اسیب به عصب فاسیال برساند . میشود لیگاسیون داکت انجام داد که اتروفی شود . خطر لیگاسیون پارگی داکت است . در حیوانات موادی داخل داکت زده شد و مجرا را با الکل پرولامین پر میکنند که آتروفی میدهد . متد دیگر در درمان این بیماران این است که اگر دارند سیالوگرافی میکنند انجام  مواد کنتراست داخل داکت زده شود که باعث ایریگاسیون خواهد شد . سیالندوسکوپی باعث دیلاته شدن داکت میشود و ایریگاسیون با پردنی زولون متعاقبا قابل انجام است . در مرحله حاد انتی بیوتیک شروع میشود و   استفاده از مواد تحریک کننده بزاق و ماساژ بزاقی استفاده میشود و بعد از بهبود سیالندوسکوپی و کورتیزون داریم و اگر موثر نباشد پاروتیدکتومی انجام میشود . ممکن است درگیری عصب فاسیال ایجاد شود سیالوگرافی در حالت حاد کنتراندیکه است . بیشتر موراد خودش خوب میشود . حتی اگر پاروتیدیت راجعه داشته باشیم گاهی در فواصل سوپوراتیو میشود .  در حالت تکراری انتی بیوتیک پروفیلاکسی را میتوان استفاده کرد . در صورتیکه خیلی سفت شود و رشد سریع داشته باشد شخیص ادنوکارسینوم است و مورد دیگر هوچکین است .

در   پاروتیدیت تشخیصهای افتراقی متفاوت است 1- پنوموپاروتیدیت 2- HIV ، MUMPS ، EBV ، CMV ، انفلوآنزا و RSV و پاراآنفلوآنزا و باکتریال و فانگال  میباشد2- لنفوم و لوسمی که واکس و وین میشود. 3- بیماری کلاژن واسکولار و شوگرن و سارکوئیدوز از موارد دیگر است 4- دهیدراتاسیون در شیرخوارگی و نوزادی 5- سوپوراتیو در نوزادن و اوایل شیرخوارگی و نقص ایمنی 6- داروها مثل انتی سیکوتیک ودی فن هیدرامین ،  فنوتیازین ، فنی توئین 7- سیالادنایتیس که داخلش سنگ باشد   8- CF 9- اکتازی مادرزادی 10- بیماری اتوایمیون 11- جونایل ریکارنت پاروتیدیت JRP

اگر بار اول است که مریض با پاروتیدیت میاید اول باید تشخیص را تایید کنیم.در انجام معاینه فیزیکی یکی اینکه پاروتید را میلک کنیم که ممکن است چرک بیاد یا سر مجرا التهاب داشته باشد . لوکیشن محل معاینه مهم است . از گوشه دهان یه پاروتید خطی میککشیم که از وسط  پاروتیدرد میشود . موبایل نیست . از پشت سر روی زاویه ماندیبل دیده میشود . تندرنس و التهاب در همه بیماران باید دید شود . اول دارو را میپرسیم ، استفاده از بادکنک و ساز بادی ، عفونت ویرال در گذشته ، علایم همراه را بررسی کرده ، معاینه فیزیکی ، سابقه واکسیناسیون را میپرسیم . آنتی بیوتیک در نقص ایمنی و ابتدای شیرخوارگی و یا در معاینه بالینی علایم عفونی به نفع باکتریال داشته باشد را بررسی کرده و در صورت لزوم انتی بیوتیک میدهیم . در اوایل شیرخوارگی 90 درصد چرکی است .

تب و تندرنس احتمال عفونی را بیشتر مطرح میکند .

اگر راجعه بود که اگر باردوم هم برگشت ریکارنت میشود داروها و HIV و ایمون دفی شنسی و سیالادنایتیس CF و شوگرن و سارکوئیدوزیس را بررسی میکنیم

کارهای لازم : سونوگرافی ، تست اچ ای وی ، انتی SSAوانتی   SSB و تست عرق و ACE انجام میدهیم

افزودن نظر جدید

Image CAPTCHA