روزنوشت‌ها

غم زمانه

غم زمانه

از سختی ایام شدم خم چو کمانه

کو یار و مدد کار کجا رحم زمانه

خواهم که بیابم به کناری به گمانه

می رو ننماید رخ ایام نشانه

یار از رخ ما بست نظر بار الها

کو قاصد و کونامه بری بر در خانه

گو اشک بریزد گل خون برچکد از جان

مارا نبود چاره بجز حفظ میانه 96.9.11

ادامه مطلب

یار

یار را چشم در راهم

نور خورشید به جولانگه مهتاب افتاد

صبح ناز امد و اندر قدحم شربت اناب افتاد

یار از پنجره بر من نگهی کرد به ناز

که قدم از قدمم از تب و از تاب افتاد

بر وصالش به دعا دست برارم هر دم

تا که غم دور شد و نور به محراب افتاد96.7.28

ادامه مطلب

وحدت

عندلیب یک گلستانیم از ما رخ متاب
آنکه رخسار تو را گل کرد ما را خار کرد

ادامه مطلب

زنهار

زنهار

بر مجال ذهن من منشین تو هان                      نیست بر دریای ذهنم مرزبان

قایق عشقت که در دریا فتاد                           کی تواند شد نجات از رویداد

می بریزم بر سبویت جرعه ها                         تا نمایم قلب غمگینت رها

بر تو زینهار است ای مست و ملول                  نیک بنگر بر کجایی گرم ولول

سفره دل بهر هر کس وا نکن                          سینه را بر هیچکس افشا نکن

ادامه مطلب

سهراب

از سهراب به او

به افق رویدادها مینویسم

وخم شدگی شب را در اوج پی میگیرم

سهراب مینوشت از الهام و خستگی تاریک

در نفس دیدار لفظ میریخت

به هجای طبیعت احترام میگذاشت

و در شرم کفش روی سنگ سر به زیر میانداخت

او در بند کلمات نمینواخت

در سرداب زمان گم نمیشد

و در فراخ کلمات همه بی شکلی ها را شکل میداد

او به کتابت احساس پایبند بود

و به تشکیل قطرات باران به دور یک نقطه غم

و مینوشت کلام وار

ادامه مطلب

فروبستن

دنیا

لب فروبستم ز دنیا دوستان 

مینخواهم گفت این راز نهان 

باز هم خواهم که از خود وانهم 

صحنه اندر مسند رویا نهم 

بازمیخواهم که در این زندگی 

بازیابم لحظه بالندگی 

پس بخواهم شد زغم آزاد و شاد 

ایم اندر راه و بر خوانم صلوت

ادامه مطلب

پروانه و شمع

رمز عشق از بال پروانه شنو           اوبگوید رازها برگوش تو

چوپروانه به نزد شمع یارم                              توان پرزدن در فکر دارم 

به پروازم چراغ شمع افروخت                           مرا بال و پر و شاخک همه سوخت

به شمع عشق من ای یار زنهار                           پر پروانه از اتش نهان دار

ادامه مطلب

بمان

ای یار من گر میروی رو کن به خورشید دلت                 از او بپرس ای اشنا تا نیک دانی منزلت

ای پریچهره به ابرویت قسم                                                      برنشیمنگاه گیسویت قسم 

می نشین بر پای من ای مه لقا                                                     می نخواهم شدزچشمانت رها

زناز غمزه ات پرشد هوایم                                                      خرامان میهمان شو بر سرایم

به یمن اشنایی با تو یارم                                                         به قلبم ذکر حمدالله دارم 

ادامه مطلب

گذرگاه عشق

بر گذرگاه عشق نشسته بودم و قایق زیبای عشق همچون قویی خرامان میگذشت . که ناگهان دیدم خودم را در قایق گذار . در ابتدا بسیار خوشحال و شاد بودم ولی بعد از قایق خسته شدم . میخواستم بیرون بیایم ولی نمیتوانستم . عجب؟؟؟ چرا فکر میکردم گذرگاه عشق نهایت است . در حالیکه اوج محدودیت ..... این چه رمزی است در این گذرگاه ؟ رمز ان این است که باید از ان بگذری و به سمت دیگر پیاده شوی . وای بر کسی که پیاده نشود و به راه ادامه دهد . نهایت برای او کجاست ؟

ادامه مطلب

خراب اباد

حزن اباد

دوش رفتم به خراب ابادی 

ناله ای نیشی و غمگاه حزین ابادی 

هرچه جویا شدم ار چیست مراین ناله و درد 

پاسخ امد که نشان نیست به حزن ابادی

ادامه مطلب